Cubaanse liefde tot de dood

by nel visser
(doltewal 24a workum holland)

mijn verhaal begon in 1995 met mijn zoon die een oogziekte heeft ging ik naar havana waar een oogkliniek is. wij waren in vedado en ontmoeten cubanen die om de hoek van het ziekenhuis woonden erg armoedig maar zeer gastvrij. We waren daar 1 maand en hadden iets geproefd van het cubaanse leven onze vrienden waren artiesten, zanger en bandleader en schilder en sculpturist. Het volgende jaar gingen we terug om therapien voor mijn zoon in hetzelfde ziekenhuis.Veel spullen mee voor onze vrienden. We vonden het weer geweldig. lang verhaal kort ik werd verliefd op de zanger,maar ik was al jaren getrouwd. We namen afscheid met een kus en dat was het.
Terug in Nederland kon ik Cuba niet vergeten. dacht dat het wel over zou gaan. Ik ging scheiden en woonde 13 maanden alleen. In 1998 ging ik terug, had af en toe contact via briefwisseling, we huurden een woning voor 1 maand. Het ging goed.hij had penas vlakbij ons huis waar hij artiesten ontving en zelf ook zong. Ik leerde zo veel mensen kennen, wat opviel was dat iedereen veel dronk, dus altijd feest en dansen. Februari 1999 ging ik weer voor 1 maand en probeerde me voor te stellen hoe het zou zijn om daar te wonen. We besloten om te gaan trouwen. Ik regelde alles in nederland, had een kleine uitkering waar we in cuba ruim van konden leven. Kreeg toestemming om de uitkering mee te nemen. In juli trouwden we in vedado, gingen op zoek naar een huis. Ik kocht een appartement en gebruikten een adres van zijn zus om mee te ruilen, kopen mocht niet, ik betaalde 14.000 dollar. Na een tijd kwamen er inspecteurs die de papieren moesten zien. Via, via hebben we 500 dollar betaald om andere papieren te krijgen, daarna nooit meer last gehad. We bouwden ons leven op en knapten de woning op, hadden een leuk leven, veel aanloop en uitgaan, uiteraard veel rum en muziek ook thuis. Alleen moest ik elke 2 maanden het land uit, dat duurde 14 maanden voor ik de residentie-visa kreeg, dat werd tijd want dat is niet vol te houden financieel. Ik had dezelfde rechten als de cubanen, ook de libreta en gezondheidszorg. Wij hebben nooit problemen gehad omdat mijn man nooit zijn land uit wilde. Hij was nooit in nederland. Ik ging 1 maal per jaar terug,mijn ervaring met cubanen is goed vooral met de naaste buren, veel wordt gedeeld wat betreft voedsel.
Wij leefden ruim van 200 cuc per maand, mijn man was muzikant en had 20 cuc per maand van zijn werk met de penas, wat uitbetaald werd in peso cubano, waar ik dan ook de helft van kreeg, hij was erg zorgzaam en kookte meestal. Natuurlijk ken ik ook de verhalen waar het niet goed ging. ik denk dat 99% mis gaat,klinkt negatief, maar is gewoon zo. Helaas werd mijn man ziek kreeg keelkanker. Roken en rum is de eerste oorzaak. cubanen roken als gekken, het ziekenhuis was een ramp, vieze matrassen en alles mee van huis. hij kwam thuis met hoofdluis.Later was hij in het grote ziekenhuis aan de malecon wat veel beter is, helaas is hij 25 april 2009 overleden.
Ik ben weer terug in nederland, heb daar niets meer te zoeken. Ook wil ik nog vermelden dat de familie het huis in beslag heeft genomen. De papieren zijn weg, onze dieren waren verwaarloosd. Het is een afgesloten boek.
Ik heb nergens spijt van en heb alleen nog mijn herinneringen.
Misschien is het leuk om zijn website te bezoeken
http://www.myspace.com/spiritdecubalastmemberofthebandla440
groet nel