Onverwacht verliefd in Cuba ... of niet ?

by Doenia
(Belgium)

Ik ben in 2007 afgereist naar Cuba. Ik was niet van plan dit eilandje ooit te bezoeken, het zegt me niet veel ... Maar een in mijn vriendenkring kon er iemand niet meereizen en kreeg geen terugbetaling voor zijn vlucht en stelden me voor om voor een prikje in hun plaats te gaan ... tja, ik had nood aan vakantie.

10 dagen Cuba. Op dag 5 leer ik M kennen. Met de vrienden erbij, hij werkte in een bar en nodigde ons uit om ene te gaan drinken. We hebben de hele avond ons goed geamusseerd en hij vroeg me s'anderdaags terug te komen om me iets te geven. Ik nieuwsgierig en in vakantiebij, het avontuur moet je niet altijd uit de weg gaan hé. Het klikte eigenlijk al vrij snel, maar ik wist wel dat in cuba de mannen heel charmant waren en de meeste vrouwen zich lieten strikken, zoiets zou mij niet overkomen !! Dus met een gezonde hoeveelheid wantrouwen en argwaan spreekten we uiteindelijk dagelijks met elkaar af.

Ik heb gedurende die 5 dagen met hem op geen enkel moment een cent verteerd. Hij trakteerde me voor alles en weigerde dat ik voor en drankje betaalde, vanuit mijn westerse opinie van gelijke sexen wou ik nu en dan toch ook eentje betalen om me minder schuldig te voelen ... Hij betaalde mijn eten, mijn drinken, mijn entree in theaters en hij kocht me zelf kleren ... ik voelde me schuldig maar genoot van de aandacht. In ruil hoefde hij niets en was telkens de perfecte gentleman !! Hij stelde me voor aan al zijn vrienden en 'pradeerd' trots met mij aan zijn zijde, het was ergens wel grappig.

De laatste dag voor ik vertrok heb ik initiatief genomen, want er was wel elektriciteit tussen ons, en zo eindigde ik een leuke tijd in cuba waar ik iemand heb leren kennen, zonder meer.

Terug in het landje kreeg ik al sne een berichtje van hem, en uiteindelijk smste hij mij om de 2 dagen en belde hij 1 à 2 x per week. Eerst vondt ik het wel leuk, wat nagenieten, maar achteraf, terug in de bewoonde wereld dacht ik dat zoiets geen zin had en heb het hem dan ook verteld, we hebben lang gesproken en heb hem eerlijk gezegd dat ik het niet helemaal vertrouwde en vooroordelen had omdat hij cubaan was ... Ikzelf ben van arabisch afkomst (wat hem en de meeste cubanen een enorme respect opwaakt, waarom weet ik niet, maar ze houden van arabieren ... misschien ons gezamelijke kijk op de amerikanen) maar als arabisch meisje dat in europa leef weet ik heel goed wat het is wanneer iemand geïntereest is in jouw om je mooie ... 'papiere' ;-) ze willen allemaal naar europa komen, en jij bent hun toegangskaart. Kan ik evngoed met een arabier trouwen !! (lol)

We hebben contact gehouden, want ergens vertrouwde ik hem wel ... en om de 2 dagen sms'jes sturen en bellen koste hem een fortuin, en toch gaf hij niet op ! Hij heeft dat 8 maanden lang gedaan. Hij vroeg me reglmatig nog eens terug te komen naar cuba, ik had het immers beloofd, maar cuba was ver van mijn bed, en mijn leven ging door. 8 maanden later heb ik toch bezweken, ik begon wel het een en ander te voelen, als je 8 maanden lang liefdesberichtjes krijgt, al is het maar een 'hallo, hoe gaat het met je vandaag' doet het iets met je, maar weet je niet of het oprecht is, uiteindelijk, ik ken hem maar 5 dagen ...

Dit jaar besloten om toch maar terug te gaan, al was het maar om er een einde aan te maken, ik was ovetuigd dat ik eenmaal daar en hem terugzag ik niets zou voelen, en met een opgelucht hart teug naar huis zou gaan na en rustgevende vakantie.

M had alles gepland, ik heb geen hotel geboekt of plannen gemaakt, ik zou wel zien gintr waar ik terechtkwam. Met de nodige voorzieningen indien ik zou moeten 'wat ik vluchten noem' toch op mijn eigen benen kon staan. Ik reis al sinds mijn 16de de wereld rond, en cuba is een gemakkelijk landje op dat vlak.

Mijn vlucht wou hij betalen, maar dat heb ik beleefd meerdere malen geweigerd. Ik wou niemand iets hoeven ! Echter ter plaatse weer ben ik 17 dagen onderhouden geweest. Bij vrienden en fmilie verbleven, m'n eigen stekje met hem erbij, maar hij nam uit eigen initiatief de zetel voor zijn rekening. Ik werd overladen met cadeautjes, al wat m'n hartje wenste (in het mate van het mogelijke) kreeg ik. De familie was zo vriendelijk ... ik kan moeilijk 17dagen cuba in een paar regels neerschrijven, maar het was en apparte ervaring !

We hebben gelachen, gediscuteert, ruzie gemaakt, elkaar liefgehad, gefeest, rondgereist, en ik ben aan iedereen voorgesteld geweest ...

Ik geloof wel dat hij me oprecht graag ziet ! Het zijn de kleine dingens die het tonen, die ik hier niet allemaal kan neerschrijven... en ik die met een doel en volledig rationeel naartoe gegaan ben, werd verward door mijn gevoelens en heb besloten om uiteindelijk ervan te genieten en er aan toe te geven.

Ik was telkens op zoek naar een spoortje, een teken dat dit niet gemeend was en gewoon een list was, maar vondt het niet... in hoeverre kunnen mensen komedie spelen? Ik weet het niet, ben sinds 1 week terug en dagelijks krijg ik een berichtje of belt ie, en de hele familie belde me omdat ze een feestje hadden en ik was er niet bij? Zoiets doet wel warm aan het hartje !

Hij wil dat ik in cuba kom wonen, en hij zou voor me zorgen. No way zeg ik, ik kan niet in cuba wonen !! En jij zal nooit gelukig zijn in europa, zeg ik ... feit zegt ie ... we zaten blok. Ik heb hem kunnen overtuigen (zo lijkt het toch, want mijn argwaan is een aangeboren iets en een knop dat ik niet kan uitzetten). Uiteindelijk ben ik nu van plan om hem uit te nodigen voor een aantal weken in europa. Om te zien hoe we zijn op mijn grondgebied, hoe hij is hier en of hij nog steeds dezelfde is... en ook en vooral om te zien of hij kan aarden in koud europa. De kosten voor heel deze operatie financiert hij, dus eerst moet hij nog sparen en wat meer sigaren verkopen onder de tafel, zoals elke cubaan doet. Daarna heeft hij beloofd het rechte pad op te gaan ...

Ik bekijk jullie site om een glimp te zien van wat andere mensen ervaren hebben, ik hoor zoveel verhalen die slecht aflopen, ... is liefde dan zo blind, of hebben de cubanen gewoon een uiterste behendigheid in manipuleren ... ik moet toegeven dat deze verhalen me wat afschrikken ... en toch ...toch gloof ik dat het gemeend is. De tijd zal het uitwijzen.

Geen happy end nog, maar ook geen slechte afloop, een onafgewerkt verhaal in volle actie ...

REACTIE:
Wel Doenia een mooi verhaal, toch doet het bij mij rode lichten branden. Het klinkt te mooi om waar te zijn zeggen ze dikwijls en dit lijkt mij zo een situatie. Dit roept allerlei vragen bij mij op: vooral waar zit de angel? Ik heb te weinig info over jouw situatie om echt grondig advies te geven, maar overweeg dit.
Naar Cubaanse maatstaven smijt jouw Cubaan met geld. Zeer ongebruikelijk in Cuba, waar een normaal loon 10 tot 20 euro per maand bedraagt. De best betaalden zijn politieagenten die ongeveer 120 euro per maand verdienen. Waar haalt jouw Cubaan dit geld voor al die uitgaven? Vermoedelijk uit onwettelijke zaken. Legaal kan bijna niet. Wat wil hij bereiken, een verblijfsvergunning in Belgie na een huwelijk? Weet dat bij een huwelijk hij de helft van de bezittingen kan opeisen, trouwen met huwelijkscontract bestaat niet in Cuba. Wat mij intrigeert is waar haalt hij zoveel geld? Weet dat de politie in Cuba momenteel onderzoek doet naar de bezitters van een mobile telefoon. Wie heeft hun aansluiting betaald en de telefoon samen goed voor +/- 100 cuc (telefoon)plus 60 cuc aan sluiting plus een belkaart (min. 10cuc) totaal min.170 cuc of ongeveer 150 euro voor een doorsnee Cubaan is dit een half jaarloon. Wie een gsm heeft en geen werk of inkomsten kan bewijzen gaat de cel in, in Cuba wegens verdenking van illegale inkomsten ( zwarte handel, prostitutie enz.) Waarschijnlijk spreek je geen Spaans anders zou je zijn vrienden of kennissen eens kunnen uithoren. Ik zou goed opletten en geen definitieve beslissingen nemen ( trouwen, in verwachting enz.)
Veel sukses, het beste
Vic,
Webmaster Havana-guide.com